Week 21 24 mei 2008.

Eerst een aanvulling op week 20. Heb u niet op de hoogte gebracht van de wandeltijd, het was ook niet veel, wandeltijd 2 uur.
Deze week weet ik me geen raad met de tijd, heb ik veel tijd over. Heb me daarom maar aangeboden als vrijwilliger om het losbandige leven van het feestweekend ijsbaan mee op te ruimen.
Als je dan op maandagmorgen op nuchtere maag een feesttent binnen loopt moet je wel naar adem happen. De lucht van verschraald bier is geen pretje. In volledig stilzwijgen wordt er stevig doorgewerkt en voor twaalf uur is de tent schoon en leeg. Dinsdagmorgen de tent afbreken, onder het genot van een bakkie koffie instructies wat er moet gebeuren. Ook nu weer een volledig stilzwijgen, binnen twee uur is er alleen een vertrapt grasveld te zien.
Bij thuiskomst staat er een mapje te knipperen in mijn telefoon, voor mij een onbekend nummer. Nieuwsgierig als ik ben, bel ik dit nummer terug, een lieftallige damesstem antwoord met SBS 6. Zij heeft gebeld voor het maken van een intakegesprek. Het is nu aan SBS 6 om te bepalen of het onderwerp interessant genoeg is om er een opname van te maken. Spannend.
In het vervolg van de week blijkt ook dat ik verslaafd ben aan lopen. Een dag niet gelopen is een dag niet getraind. Besluit mijn gepoetste kar te pakken en aan de wandel te gaan. Tijdens het rondje Den helder de bekende toetertjes van vrienden en bekenden. Wat ik ook mis in het totale verslag is de uitdaging om eens een paar kilometer extra te lopen. Vrijdag een dag bij uitstek, mijn vriend de buschauffeur gaat toch elke dag naar IJmuiden.


Hij neemt me mee naar de rondweg Alkmaar en zet me af bij de afslag van het golfveld. Via Bergen aan Zee richting huis. Dat het de juiste dag is blijkt uit de wind er staat een straffe noordoosten wind, en de zon hoog aan de hemel. Het gaat me goed af na 44Km en 8 uur later ben ik weer terug in het dorp.
Heb niets overgehouden aan deze tocht de stramme rug was na een warme douche weer over. De volgende dag nergens last van. Geen bekende start problemen.
We sluiten de week af met een nieuwe sponsor, Intersport Beatrixstraat. Zij sponsoren mij met speciale onderkleding, deze onderkleding is speciaal voor vocht regulatie.
Als laatste Vodafone Den Helder is in overleg om mij te gaan sponsoren met een USB modem. Dit zou geweldig zijn, hoef ik niet op zoek naar een internet aansluiting tijdens de tocht.
Wandeltijd deze week 13 uur.

Week 20 17 mei 2008.

Een week om met trots op terug te kijken. De week ook waarin ik kan zeggen er hoeft niet nog meer getraind te worden. Als we nu de balans opmaken zeggen we, we zijn er gereed voor. De kar is gepoetst en in zijn totaal nagezien op gebreken. De reserve onderdelen en gereedschap bij de hand. De schoenen ingelopen en de wandelkleding schoon en gestreken. De routine van het opzetten van het tentje onder de knie. Ook de route uitgestippeld via de ANWB fietsatlas. We lopen dus nu niet van sportschool naar sportschool maar van camping naar camping.
Tijd om even stil te staan bij degenen die het mogelijk hebben gemaakt om mij zover te krijgen.
Ten eerste mijn gezin en in het bijzonder mijn vrouw. Zij was en is de drijfveer om gemotiveerd te blijven.
Mijn huiskamer Classic Gym tevens hoofdsponsor. De hulp en begeleiding in de ruim 11 maanden van voorbereiding. Het team fysiotherapeuten die mij met raad en daad hebben begeleid tijdens mijn blessures.
Dan de firma’s Willem Buitenhuis, Slot Reclame en Konijn, zij hebben er voor gezorgd dat mijn kar is geworden wat hij nu is.
De firma Jan Kater die vanaf de eerste dag vertrouwen in me heeft gehad. Mijn Balinese vrienden van La Monde Restaurants, zij hebben er voor gezorgd dat ik er netjes en herkenbaar bij loop.
De firma Uniqorn met hun financiële ondersteuning,
de firma’s Noordzee Bowling en Inproject met hun financiële toezeggingen. Dan de spontane donaties van vrienden en bekenden en onbekenden. Ook de schrijvende pers die er voor gezorgd hebben meer bekendheid voor het project Bali te krijgen.
Als laatste een bijzondere dank aan de twee jonge ondernemers van
Budget Internet. Zij hebben het mogelijk gemaakt om mijn verhaal wekelijks aan u te mogen vertellen via de site wandelenmetgerard. Er is geen moment geweest waarbij ik geen beroep heb mogen doen op deze jonge ondernemers. De site is inmiddels 2431 bezocht met een gemiddelde van 9 bezoekers per dag.

Om het verhaal van deze week af te sluiten een reactie vanuit het verhaal van de vrouw die een zware operatie moest ondergaan.
Zij heeft maar een vraag, hoe dan verder? Samen met haar man hoop ik dat wij haar uit het putje kunnen houden, en kunnen blijven genieten van dit lief spontaan vrouwspersoon.

Als reactie na de operatie:
Je hebt wel gelijk dat ik moet kijken naar de dingen die ik kan en niet naar de dingen die ik niet mag. Ik kan weer normaal lopen en geniet daar volop van, voel me net Lazerus uit de bijbel , weet niet of je het verhaal kent maar het komt er op neer dat ie opstond en weg wandelde en dat heb ik ook zo'n beetje gedaan. Een week na de operatie liep ik weer gewoon, echt heel bijzonder. Ik heb als ik moe ben nog wel wat last van uitval, maar dat is zo weinig dat ik hoop dat het in de loop der tijd wel verdwijnt!

Dondergag 15 mei 2008.

Na ruim 11 maanden van voorbereiding reden voor een feestje bij de
familie Janssen.
In de vele maanden dat ik het wekelijkse verslag maak is de rode draad, de gezondheid. Het verzoek bij de arts was dan ook om nog eenmaal door de medische molen te gaan voor het wandelproject op 2 juni 2008.
Gisteren de uitslag van dit medisch onderzoek. U raadt het al, feest, hoef niet meer terug alles in topconditie.
Heb dit niet alleen kunnen doen, heel veel steun gehad van mijn vrouw. Zij was en is de drijfveer om gemotiveerd te blijven.
Er is een grote last van de schouders gevallen, waarmee ik wil zeggen mijn gezondheid heb ik nu te danken aan sport.
Deze sport heeft een verandering gebracht in mijn leefwijze, voeding en innerlijke rust.

De sport met dit geweldig resultaat is gekoppeld aan het project geef kinderen in Bali de kans om naar school te gaan.
In het verhaal januari 2008 vertellen wij u wat de bedoeling is van dit project, proberen geld in te zamelen voor een schoolrenovatie Denpasar Bali.
Met dit geld willen wij proberen het achterstallig onderhoud weg te werken en de school een nieuwe start te laten maken.
Dit Bali project heeft mij persoonlijk veel bekendheid gegeven. Wie is die man met dat karretje achter de bips. De schrijvende pers heeft er al tijd aan besteed. Maar het gaat niet om mij, het gaat om het Bali project.

Week 19 11 mei 2008

Hoog zomer. Tijdens mijn trainings uurtjes merk ik dat de warmte stage in Bali zijn vruchten afwerpt. Kan zeer ontspannen blijven lopen, heb weinig of geen last van de temperatuur.
Wat is er zoal gebeurd deze week? Dinsdag het wekelijkse gesprek met Frans Hasselt, het regelen van slaapplaatsen blijkt een hele opgave te zijn. De twee stagiaires hebben alle sport en fitnesscentras die ik tegenkom op mijn route gebeld of gemaild. Het resultaat bedroevend, tot op heden geen enkele reactie. We gaan heel voorzichtig denken om de tent in orde te maken om dan van camping naar camping te lopen. Het nadeel is dan wel dat ik dagelijks mijn tentje moet afbreken en opbouwen. Ook mijn natje en droogje moet ik dan zelf regelen. Verder zal ik in de avonduren op zoek moeten naar een internet verbinding om mijn dagelijkse verslag op de site te kunnen zetten. Zie hierin toch wel een vorm van uitdaging, ben niet gebonden aan uur en tijd en kan gaan en staan wanneer ik wil. Ben hierdoor wel meer afhankelijk van het weer.
Om bovenstaande kracht bij te zetten heb ik de keuze uit vijf tentjes. Het is even passen en meten en tevens de handigheid om een van de tentjes op te zetten. Ook moet het tentje groot genoeg zijn om mijn kar binnen te kunnen zetten. We zijn toch een met elkaar.


De keuze is gemaakt en heb een van de vijf tentjes uitgekozen als onderdak voor de periode 2 t/m 20 juni 2008.


Het tentje laat zich gemakkelijk opzetten en binnen 20 min gereed. Tevens is in deze tijd mijn bedje opgemaakt.
De rest van de week rustig voorbereiden en een woord uit mijn woordenboek geschrapt. Het is me namelijk opgevallen hoe vaak ik het woord druk uitspreek. Kan het toch niet druk hebben als FLO-er, ben lekker bezig. En lekker bezig geeft een wandeltijd deze week van 10 uur en 15 min.

Week 18, 4 mei 2008.

Voorjaar, het begin van de week nog een stevige wind waarbij de kuitspieren nog eens stevig werden getest. Hoe verder in de week, steeds meer zon en minder wind. De zonnebrand moet uit de kast als blijkt dat de randjes van de oren velletjes van verbranding gaan vertonen. Tevens moet ik mijn ademhaling aanpassen als blijkt dat ik aangevallen wordt door een vlieg. Deze vlieg heeft het nodig gevonden om mijn mond binnen te vliegen rechtsaf te gaan mijn luchtpijp in. Heb daardoor alle kleuren van de regenboog doorlopen om dat beest kwijt te raken. Een minder prettige ervaring.
In het verhaal van vorige week zou ik nog terugkomen op de open plekken van mijn kar.
Als bezoeker van de site is het misschien opgevallen dat de rechterkolom is uitgebreid met een logo van een nieuwe sponsor. Dit bedrijf ondersteunt mij financieel op een geweldige manier. En zoals u weet voor wat hoort wat, dus ook de stikkers van dit bedrijf op de kar.




Nu we het toch even over de kar hebben, hij heeft ook een nieuw technisch snufje een fiets/wandel computer, cadeautje van mijn vrouw en Willem Buitenhuis. Kan nu zien wat ik tijdens de training doe, zoals afstand, tijd en gemiddelde snelheid. Wandeltijd deze week 18 uur 20 min.

28 april 2008.

Week 17 25 april 2008

Een week die is begonnen met een geweldige opsteker.
Maandagmorgen het Noord-Hollands Dagblad.
Het doet me wel wat als je de krant openslaat en er een verslag leest wat betrekking heeft op jezelf. Marten Visser heeft het op een bijzondere manier vertaald.
Als aanvulling op het artikel wil ik nog wel een ding kwijt, mijn vader was geen fietser maar zag het als een uitdaging om even op en neer naar Groningen te fietsen.
Als ik echt in de voetsporen wil treden van mijn vader zal ik elke dag vele uren moeten lopen om hem in te halen. Hij was verslaafd aan de wandelsport. Met zijn vereniging waar hij mede oprichter van was heeft hij onder andere 15 maal de Nijmeegse vierdaagse gelopen. Het wandelen heb ik dus van geen vreemde, hij is degene die dagelijks in gedachte met me mee gaat om te trainen.
Dinsdagmorgen het wekelijks praatje in mijn huiskamer Classic Gym. Nu heb ik de organisatie slaapplaatsen los kunnen laten.
Het personeel en in het bijzonder de stagiaires, hebben de taak overgenomen en zijn nu bezig om alles in kaart te brengen.
Woensdagmorgen loop ik rustig richting Van Ewijksluis als Marten Visser de verslaggever van het Noord-Hollands Dagblad me achterop gefietst komt. Hij lijkt wel een profwielrenner. Hij is zich aan het voorbereiden op een bijzondere wielertocht.
Marten als je dit leest wil je dan een paar regels naar me mailen over de inhoud waar je mee bezig bent?
Donderdag de leukste dag van de week:
Ook de politie gaat me herkennen, steken spontaan hun hand op of maken het vrede teken. Heb de tijd om in mijzelf te kletsen. Zou leuk zijn om met hun op de foto te gaan, de politie is toch je beste vriend.
Het leukste moment van de dag, ik zit te genieten tijdens mijn pauze van een meisje van twee turven hoog wat bezig is met haar eenwieler. Wat een evenwicht. Helemaal gefixeerd op dit meisje heb ik niet door dat er een ambulance naast me is komen staan. Schrik me het apen lazarus. Heeft iemand 112 gebeld? nee.
Het ambulance personeel is benieuwd waar ik mee bezig ben. Na mijn verhaal gedaan te hebben,ben ik zeer benieuwd of zij zich aan hun woord gaan houden en mij gaan ondersteunen in het Bali project.
Na het verhaaltje met de ambulancedienst weer verder aan de wandel. Loop nog na te genieten als er een personenauto naast me komt rijden. Voor mij geen onbekend persoon, iemand die ook verslaafd begint te raken aan de huiskamer Classic Gym. Hij maakt even wat foto’s en ziet dat er nog wat open plekken op de kar zijn. Hoe dit verder afloopt hoop ik in de loop van komende week te schrijven.
Vrijdag een dagje door de duinen. De haasjes en konijntjes spelen in de zon, probeer ze te tellen, helaas het zijn er te veel. Omgeving donkere duinen kom ik een groepje dames tegen die net terug keren van het strand, ze herkennen me van de krant en beginnen spontaan te applaudisseren.
De week afsluitend met een wandeltijd van 14 uur 45 min.